Anayasa Mahkemesi; hükümlüye zorunlu olarak vasi atanmasının hükümlünün korunması amacı bakımından gerekli olmadığı gerekçesiyle TMK’nın 407/1 maddesini n iptaline karar verdi.
dava dilekçesinin davalı …’e cezaevinde tutukluğu olduğu dönemde tebliğ edildiği bunun dışında ilk karar, bozma kararı, direnme kararı, direnme kararını temyiz dilekçesinin ise vasi olarak atanan oğlu …’e tebliğ edilmek istendiği ancak tebliğ evrakının tebliğ imkansızlığı nedeniyle bila ikmal iade edildiği, direnme kararı ile direnme kararının temyizine dair dilekçelerin ise Tebligat Kanunun 35. Maddesine göre tebliğ edildiği görülmüş olup mahkemece usulüne uygun tebligat yapılmadığı anlaşılmıştır.
TMK.nun 407. maddesinde aynen; “Bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir cezaya mahkum olan her ergin kısıtlanır. Cezayı yerine getirmekle görevli makam, böyle bir hükümlünün cezasını çekmeye başladığını, kendisine vasi atanmak üzere hemen yetkili vesayet makamına bildirmekle yükümlüdür” hükmüne yer verilmiştir.
