Mernis adresini değiştiren davacının eski adresine Tebligat Kanunu 21/2 maddesine göre (muhtara tebligat) yapılan tebligat usulsüzdür. Bu nedenle istinaf kanun yoluna başvuru süresi işlemez.

• Mernis Adresi,
• Mernis Adresine Tebligat
• Muhtara Tebligat,
• Usulsüz Tebligat,
• Tebligat Kanunu 21/2 madde

• Davalı idare bünyesinde öğretmen olarak görev yapmakta iken 672 sayılı Kanun Hükmünde Kararname eki listede ismine yer verilmek suretiyle kamu görevinden çıkarılan davacı tarafından, kamu görevine iade edilmesi talebiyle Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonuna başvuruda bulunulmuş, bu başvuru Komisyonun … tarih ve … sayılı işlemiyle reddedilmiştir.
• Anılan işlemin iptali istemiyle açılan dava, … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedilmişir.
• Anılan karar, davacının dava dilekçesinde belirttiği adrese tebligata çıkarılmış ve tebligat alındısında, tebligatın Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre yapıldığı ve bu adresin bağlı olduğu mahalle muhtarına 24/11/2020 tarihinde bırakıldığı belirtilmiştir.
• Davacı tarafından 14/01/2021 tarihinde bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine … Bölge İdare Mahkemesi … İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla istinaf isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.
• Anılan karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
• İLGİLİ MEVZUAT:
• 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Bilinen adreste tebligat” başlıklı 10. maddesinin birinci fıkrasında, tebligatın tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılacağı; ikinci fıkrasında, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı; aynı Kanun’un “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21. maddesinin birinci fıkrasında, kendisine tebligat yapılacak kimse veya Kanun mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim edeceği ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştıracağı, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildireceği, ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihin tebliğ tarihi sayılacağı düzenlenmiştir.
• HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
• Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri gereğince, bilinen adrese yapılacak tebligatlarda muhatabın adreste bulunmaması durumunda tebliğ memurunca muhatabın o adreste oturup oturmadığının araştırılması; şayet muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış ise tebligatın çıkış merciine iade edilmesi gerekmektedir.
• Dosyanın incelenmesinden; İdare Mahkemesi kararının davacının bilinen adresi olan ” … Mah … Sk. No:… …/…” adresine tebligata çıkarıldığı, tebliğ mazbatasında komşusu …’nın muhatabın çarşıda olduğunu beyan ettiğine yönelik ibarenin yer aldığı, tebligat alındısında tebligatın Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre yapıldığı ve bu adresin bağlı olduğu mahalle muhtarına 24/11/2020 tarihinde bırakıldığının belirtildiği görülmüştür.
• Her ne kadar 24/11/2020 tarihli tebliğ mazbatasında muhatabın çarşıda olduğuna yönelik ibare bulunsa da, UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada, davacının MERNİS adresini 07/05/2020 tarihinde “… Mah… Sk.No:… …/…” olarak değiştirdiği ve tebligata çıkarılan adresten sürekli olarak ayrıldığı anlaşıldığından, tebliğ memurunca yeterli adres araştırmasının yapılmadığı, dolayısıyla da davacıya yapılan tebligatın usulsüz olduğu sonucuna varılmıştır.
• Bu durumda, davacıya yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle istinaf isteminin süresinde olduğunun kabulüyle istemin esası hakkında karar verilmesi gerekirken “istinaf isteminin süre aşımı nedeniyle reddi” yolunda verilen temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

Danıştay 5. Daire Başkanlığı     2022/16392 E.  ,  2023/111 K.