Kadının rızasıyla eşine verdiği ziynetlerin, geri vermemek şartıyla verildiğini ispat yükü erkeğe aittir.

Kadının rızasıyla eşine verdiği ziynetlerin, geri vermemek şartıyla verildiğini ispat yükü erkeğe aittir.

Bozdurulan ziynet eşyalarının rıza ile ve iade şartı olmaksızın verildiğini erkek ispatlamak zorundadır.

• ÖZET ;

• Dava konusu ziynetlerin düğün masrafları için harcandığının beyan edildiği anlaşılmaktadır. Davalı erkek tarafından, kadının rızasıyla da olsa bunları geri istememek üzere erkeğe verdiği iddia ve ispat edilmedikçe, erkek bunları geri verme borcu altındadır. Davalı erkek bü yönde bir delil de getiremediğine göre, davacı kadının dava dilekçesinde talep ettiği ziynetlerin, dosyadaki delillere göre, bilirkişi incelemesi yaptırılıp, ziynetlerin cins, ayar, gramları belirlendikten sonra, kabulüne karar verilmesi gerekir.

  ➡️ Boşanma davasında çeyiz eşyasına yönelik talepler boşanma davasının eki sayılmadığından ayrıca nispi harca tabidir.

➡️ Hayatın olağan akışı gereği evi terk edip giden kadının, ziynet eşyasını da yanında götürdüğünün kabulü gerekir;aksini, kadının ispat etmesi gerekir.

➡️ Düğünde takılan ziynet eşyası kime aittir?

➡️ Düğünde takılan ziynet eşyası ve paralar hangi eşe takılırsa takılsın aksine bir anlaşma, örf ve adet kuralı yoksa kadına bağışlanmış sayılır ve artık kadının kişisel malı kabul edilir.

➡️ Ziynet Eşyasının İadesi Davasında  İspat Yükü Kimdedir?

➡️ Kadına özgü ziynet eşyaları eşler arasında aksine bir anlaşma veya bu konuda yerel bir âdet bulunmadıkça hangi eşe takılmış olursa olsun kadın eşe bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır.

➡️ Düğünde takılan çeyrek altınların kime takıldığı ispat edilemiyorsa eşlerin paylı mülkiyetinde olduğunun kabulü gerekir.

➡️ Hayat deneylerine göre olağan olan, ziynet eşyasının kadın üzerinde olması olup aksini iddia eden kadın bunu ispatlamalıdır.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi       

2020/5084 E.  ,  2020/5843 K.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Ziynet alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı kadın, dava dilekçesi ile çeyiz senedinde yazılı olan ziynetlerin aynen veya bedelinin iadesine karar verilmesini talep etmiş, davalı erkek ise; çeyiz senedindeki imzanın kendisine ait olduğunu, ancak çeyiz senedinde yazılı olduğu adette ziynet takılmadığını ve ziynet eşyalarının düğün masraflarına harcandığını beyan etmiştir. Mahkemece; tanık beyanlarıyla ve diğer delillerle davacının evden kovulduğunun ispatlanamadığı, bu yüzden yasal karine gereğince davacının evden çeyiz eşyaları ve altınlarıyla ayrıldığının kabulünün gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davalı erkek yazılı belgeye karşı bir belge sunmamıştır. Yapılan yargılama ve toplanan delilerden, davalı erkek tarafından, dava konusu ziynetlerin düğün masrafları için harcandığının beyan edildiği anlaşılmaktadır. davalı erkek tarafından, kadının rızasıyla da olsa bunları geri istememek üzere erkeğe verdiği iddia ve ispat edilmedikçe, erkek bunları geri verme borcu altındadır. Davalı erkek bü yönde bir delil de getiremediğine göre, davacı kadının dava dilekçesinde talep ettiği ziynetlerin, dosyadaki delillere göre, bilirkişi incelemesi yaptırılıp, ziynetlerin cins, ayar, gramları belirlendikten sonra, kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.11.2020 (Çrş.)