Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun silahla işlendiğinin kabulü için silahın konutta mutlaka bir şahsa yönelik olarak kullanılması gerekmemektedir.

Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun silahla işlendiğinin kabulü için silahın konutta mutlaka bir şahsa yönelik olarak kullanılması gerekmemektedir.

ÖZET:

• Silah kavramı 5237 sayılı TCK’nın 6. maddesinde düzenlenmektedir. Yasaya silah tanımından;
• ‘1. Ateşli silahlar,
• Patlayıcı maddeler,
• Saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış her türlü kesici, delici veya bereleyici alet,
• Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler,
• Yakıcı, aşındırıcı, yaralayıcı, boğucu, zehirleyici, sürekli hastalığa yol açıcı nükleer, radyoaktif, kimyasal, biyolojik maddeler’ olduğu belirtilmektedir.
• Konut dokunulmazlığını bozma suçunun mağdur üzerinde, korkutucu ve zorlayıcı bir etki yarattığı konusunda herhangi bir kuşku bulunmamaktadır.
  Silahla suçun işlendiğinin kabulü iki şekilde gerçekleşmektedir. Bunlardan biricisi mağdurun, sanığın silahlı olduğu bilmesi ve bu nedenle korkarak bu suç işlemesine karşı koymaması ve razı olması halidir. Diğeri ise, içeriye silahla ya da rızaen giren failin konutta suç işlemesi ve mağdurların çıkması ya da gitmesi için hamle yaptığında sanığın elinde bulunan silahla mağdurlara engel olma halidir. Bu durumda da suçun silahla işlendiğinin kabulü gerekmektedir.
  Silahın konutta mutlaka bir şahsa yönelik olarak kullanması gerekmemektedir. 5237 sayılı TCK’da silahın kişiye yönelik olması ya da eşyaya yönelik olması konusunda bir açıklık bulunmamaktır. Oysaki 765 sayılı TCK’nın 193/2. maddesinde yer alan düzenlemede şiddetin ya da silahın kişiye yönelik olması gerektiği açıkça düzenlenmektedir. Bu itibarla 5237 sayılı TCK’nın 116. maddesi ayrı bir düzenlemeyi içermektedir.

• Ceza Genel Kurulu 2015/483 E. , 2018/590 K.